Ardal

W kwietniu 2025 r. jeden Ardal przejechał 17 km pod ostrzałem, aby wywieźć trzech rannych żołnierzy, których przez miesiąc nie dało się ewakuować z pozycji – ten opisany przez portal Texty.org.ua przypadek zrobił z gąsienicowej platformy biura konstrukcyjnego KB BUREVII (dyrektor Wiktor Dołhopiatow) jeden z najbardziej znanych ukraińskich robotów ewakuacyjnych.

Ardal powstał w 2024 r. jako projekt wspierany przez klaster Brave1 i od tego roku służy w Siłach Zbrojnych Ukrainy. Przewozi 250 kg – rannego na noszach lub zaopatrzenie – i mieści się w europejskim pickupie. Napęd jest elektryczny, a konstrukcja podwozia zdradza doświadczenia frontowe: odlewana, wzmocniona gąsienica, dynamiczne napinanie, zawieszenie resorowane i uszczelniony kadłub. Sterowanie jest zdalne.

Masy, prędkości, zasięgu i czasu pracy producent nie opublikował, więc te dane pozostają otwarte. Podstawowy Ardal jest nieuzbrojony; istnieje wariant z wieżą Burya firmy Frontline Robotics, czyli z granatnikiem automatycznym 40 mm Mk 19, który pokazuje, jak jeden nośnik obsługuje zarówno ewakuację, jak i wsparcie ogniowe. Cena na zapytanie.

Czeski kołowy Trail-Blazer przewozi w podobnej roli 350 kg, a ta sama wieża Burya trafiła także na niemiecki GEREON RCS i estoński THeMIS.