MV-4

MV-4 chorwackiej firmy DOK-ING z Zagrzebia – założonej w 1991 r. przez Vjekoslava Majetića, od 1 lipca 2026 r. z większościowym udziałem Rheinmetalla – to lekki system rozminowania o największej udokumentowanej liczbie egzemplarzy w tym katalogu: w 2023 r. producent dostarczył trzechsetny.

Pojazd gąsienicowy waży 6 120 kg, mierzy 464 × 203 × 174 cm, a diesel Perkins o mocy 186 kW (250 KM) i 1 050 Nm spala 15–25 l/h; prędkość transportowa to 7,15 km/h, robocza 0,5–1,26 km/h. Pancerz z Hardoxu 450 wytrzymuje według producenta detonacje min przeciwpiechotnych i przeciwpancernych.

Narzędzia: młot łańcuchowy 1 800 mm (głębokość ponad 250–300 mm), frez 1 800 mm (300–350 mm), walec segmentowy 2 070 mm, ramię EOD o udźwigu 400 kg i wysięgu 5,4 m, lemiesz 4 t, chwytak obrotowy 1 500 kg, łyżka tylna i widły; wydajność 1 400–1 800 m²/h. Sterowanie radiowe sięga 1 500 m, a kamery dzienne, noktowizyjne i oświetlenie IR dają obraz operatorowi; maszyna mieści się w kontenerze 20 stóp i podwiesza pod CH-47.

Na Ukrainie DSNS ma co najmniej 14 sztuk (stan 01/2024) plus 10 przekazanych przez Koreę Południową w 2024 r. i 2 od fundacji Howarda G. Buffetta; Siły Zbrojne Ukrainy mają 3 odnowione maszyny ze Szwecji, FSD ze Szwajcarii jedną, a od 2020 r. ukraińska firma A3tech montuje MV-4 lokalnie.

Cena jednostkowa nie została opublikowana (tajlandzka darowizna z 2025 r. „ponad 100 mln bahtów” bez liczby sztuk) – na zapytanie. Słowacka Bozena 5 jest dwukrotnie cięższa i szersza, lecz MV-4 wygrywa transportowalnością. Dla polskich saperów chorwacka konstrukcja jest o tyle istotna, że od lipca 2026 r. należy do koncernu Rheinmetall.