Ratel H

Dwóch rannych naraz w opancerzonej skrzyni chroniącej przed ostrzałem z dronów – tak Ratel Robotics z okolic Kijowa opisuje Ratel H, swoją najcięższą platformę kołową. Pojazd waży około 900 kg (Mezha podaje 1,1 t), przewozi 400 kg, jedzie 8 km/h i ma zasięg 20 km według defence24 (Prawda i Mezha mówią o 60 km).

Cichy napęd elektryczny i kamery noktowizyjne pozwalają pracować nocą; łączność sięga 3 km przez przekaźnik na dronie, 6 km ze stacji naziemnej z repeaterem, a przez Starlink praktycznie bez ograniczeń. Poza ewakuacją platforma przyjmuje moduły walki elektronicznej, posterunku obserwacyjnego, rozminowania oraz moduł bojowy; istnieje wariant z wyrzutnią czterech dronów FPV na światłowodzie.

Produkcja seryjna trwa od lipca 2024 r. w ramach klastra Brave1, a użytkownikiem są Siły Zbrojne Ukrainy. Firma – założona w 2022 r. (Dealroom) lub pod koniec 2023 r. (Christian Science Monitor) – produkuje według CSM około 4 000 robotów rocznie wszystkich typów; we wrześniu 2026 r. amerykański Swarmer ogłosił jej przejęcie za kwotę do 224 mln USD. Ceny nie opublikowano – na zapytanie.

Mniejszy Ratel S (35 kg, 22 km/h) bywa używany jako nośnik ładunku wybuchowego, a Ratel M przewozi 200–400 kg. W klasie ewakuacyjnej punktem odniesienia jest estoński THeMIS w konfiguracji CASEVAC, który trafił na Ukrainę w 2022 r. w ramach kontraktu finansowanego przez niemieckie ministerstwo obrony.

Dla polskich służb medycznych i WOT ciekawa jest sama idea: zamiast czterech noszowych pod ostrzałem – jeden operator kilka kilometrów dalej.