JAKA Robotics

JAKA Robotics powstała w Szanghaju w 2014 roku i od początku stawiała na coboty, czyli roboty współpracujące, które da się nauczyć zadania bez pisania kodu, po prostu prowadząc ramię ręką. Z tej idei wyrosła seria Zu, sześcioosiowa, z bezprzewodowym programowaniem przez prowadzenie i udźwigiem od 3 kg wzwyż (źródła podają górną granicę od 18 do 35 kg). Później doszła seria Pro, w tym model Pro 12 w klasie szczelności IP68. Firma deklaruje około 8 procent udziału w europejskim rynku cobotów i dostawy do globalnych zakładów Toyoty; to deklaracje producenta, a nie niezależne pomiary. Nie mamy danych o finansowaniu ani zatrudnieniu, nie znamy też dat premier poszczególnych modeli. W Europie sprzedaż prowadzą partnerzy regionalni: węgierski Elvotec obejmuje Węgry, Rumunię, Słowację, Słowenię i Czechy. Podstawy tej klasy maszyn opisuje „Czym jest cobot i czym różni się od zwykłego robota przemysłowego”, a normy, którym muszą sprostać — „Normy bezpieczeństwa robotów”. Ciekawostką jest różnica w źródłach co do górnej granicy udźwigu serii Zu, więc przy zamówieniu zawsze sprawdzaj kartę konkretnego modelu.

W katalogu opisujemy trzy modele. JAKA Zu 7 to cobot o udźwigu 7 kg i zasięgu 819 mm; cena około 15 000 USD, czyli ok. 58 140 zł, pochodzi z agregatora, który sam zastrzega „0 zweryfikowanych cen”, więc traktujemy ją tylko orientacyjnie. JAKA Zu 12 przenosi 12 kg przy zasięgu 1327 mm i waży 41 kg; nadaje się do paletyzacji i większych elementów, do których lżejsze Zu 3 i Zu 7 są za słabe. JAKA Pro 12 to wzmocniona, wodoszczelna wersja IP68 z udźwigiem 12 kg, pracująca w warunkach mycia i zabrudzenia, co w tej klasie jest rzadkością. Jej zasięg, powtarzalność i cena nie zostały potwierdzone u producenta. Wszystkie modele opisujemy w kategorii „Coboty”. Zu 7 i Zu 12 mają w tej samej rodzinie wspólny sześcioosiowy układ, więc różnią się przede wszystkim zasięgiem i udźwigiem. Dla porządku dodajmy, że w rodzinie istnieje też lżejsze Zu 3, które jeszcze czeka na osobny opis. Każdy z trzech modeli ma sześć osi i napęd elektryczny, więc wybór sprowadza się do udźwigu, zasięgu i odporności środowiskowej.

JAKA stawia się w jednej lidze z Universal Robots i Doosan Robotics, ale nie ma w Europie Środkowej tak rozpoznawalnej marki. Argumentem jest cena — chińskie koboty są zwykle tańsze — oraz szeroka baza wdrożeń, która ułatwia znalezienie doświadczonych integratorów. W segmencie średnich udźwigów zestawia się ją z Kassow Robots, którego KR1410 ma zasięg 1400 mm i siedem osi z wbudowanym czujnikiem siły, więc lepiej pracuje w ciasnych stanowiskach; Zu 12 wygrywa udźwigiem. Wśród innych chińskich rywali są AUBO Robotics i Dobot. Słabością jest niepewność cen i brak jednego oficjalnego kanału w Polsce. Zasady zakupu, które warto znać przed rozmową z dostawcą: „Jak kupić cobota krok po kroku”. Deklarowane przez firmę 8 procent rynku europejskiego i dostawy do Toyoty są jej najmocniejszymi argumentami sprzedażowymi.

Dedykowanego dystrybutora na Polskę źródła nie potwierdzają. Elvotec, europejski partner JAKA, obejmuje Węgry, Rumunię, Słowację, Słowenię i Czechy, ale nie nasz rynek. Model Pro 12 oferuje europejski dystrybutor Pronet-connected. Zainteresowany klient powinien zapytać biuro sprzedaży JAKA na Europę o autoryzowanego partnera i serwis oraz sprawdzić, czy własny integrator ma dostęp do tej marki. Jak liczyć zwrot z inwestycji: „TCO robota humanoidalnego”. Warto sprawdzić, czy polski integrator ma doświadczenie z tą marką w konkretnej aplikacji. Zapytanie warto skierować pisemnie i poprosić o listę partnerów w Europie Środkowej.

JAKA to solidny, tańszy kobot z dużym doświadczeniem europejskim i deklarowanym udziałem w rynku. Pro 12 z IP68 ma rzadką cechę, a Zu 12 dobrze pasuje do paletyzacji. Kupujący w Polsce musi jednak sam ustalić kanał sprzedaży i cenę, bo ani jednego, ani drugiego nie ma jeszcze na stole. Rozsądna rekomendacja: zapytaj o ofertę, ale nie decyduj na podstawie agregatorów.