GITAI

GITAI to firma japońsko-amerykańska założona w Tokio w 2016 roku, która buduje roboty do pracy w kosmosie, a nie na Ziemi. Portfolio obejmuje robota torsowego z ramionami G1, robota Inchworm zainstalowanego na komercyjnym module Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, satelitę serwisowego S3 do prac na orbicie, platformę GSAT oraz łazik księżycowy. Model G1 został zaprezentowany w styczniu 2020 roku i ma status pilota, nie sprzedaży seryjnej — logiczne, skoro rynek serwisu na orbicie i Księżycu dopiero się rodzi. Finansowanie i zatrudnienie nie są potwierdzone. Cennik brzmi w wykonaniu producenta: „zależy od wymagań klienta”. Prace serwisowe na orbicie definiują ofertę GITAI. Firma jest odosobnionym przypadkiem wśród producentów opisanych w tym serwisie, bo jej roboty nie trafią do fabryki ani do domu. O tym, jak przemysł podchodzi do humanoidów naziemnych, przeczytasz w tekście „Roboty humanoidalne w fabrykach 2026”; sama konstrukcja torsu z ramionami jest bliska temu, co opisuje „Jak działa robot humanoidalny”.

W katalogu jest jeden potwierdzony model: GITAI G1. To humanoidalny robot torsowy o wysokości 200 cm i 21 stopniach swobody (DOF), przeznaczony do prac kosmicznych: na ISS, na orbicie i do zastosowań księżycowych. Status to pilot, a cena zależy od zamówienia klienta. Poza G1 producent wymienia robota Inchworm, satelitę S3 i platformę GSAT, ale nie mamy dla nich pełnych danych, więc ich nie oceniamy. Porównanie z innymi robotami jest trudne, bo GITAI gra w innej lidze. Najbliżej stoją humanoidy badawcze i pokazowe, takie jak Engineered Arts Ameca czy Toyota T-HR3, oraz konstrukcje instytucji badawczych: DLR i NASA. Kategoria specjalistyczna zbiera takie maszyny w rubryce „Roboty specjalistyczne”; zastosowania laboratoryjne opisuje laboratorium. Pojęcie DOF wyjaśnia tekst „Stopnie swobody (DOF) w robotach humanoidalnych”. Dla porządku dodajmy, że G1 pokazuje kierunek: robot ma pracować tam, gdzie każdy kilogram na orbicie kosztuje fortunę, więc konstrukcja musi być lekka i zdolna do pracy zdalnej. Pilotażowy status oznacza, że firma sprawdza rozwiązania w praktyce i nie dostarcza jeszcze robotów seryjnie. Dane w katalogu pochodzą z kart producenta i zestawień publicznych, dlatego pewne parametry, na przykład udźwig, pozostają nieznane.

GITAI nie ma w naszym katalogu potwierdzonych rund finansowania, wyceny ani liczby pracowników, więc nie stawiamy tez o skali. Widać jednak pozycję niszową i jasno zdefiniowaną: roboty serwisowe w kosmosie, gdzie każde wdrożenie jest projektem jednostkowym. Konkurencja nie przypomina rynku klasycznych humanoidów. W katalogu obok firmy stoją instytucje: NASA jako agencja i Niemieckie Centrum Lotnictwa i Kosmonautyki, Instytut Robotyki i Mechatroniki jako instytut badawczy, a w segmencie robotów do trudnych środowisk działa też Sarcos Technology and Robotics. Firmy Scanway S.A. i Creotech Instruments z Polski pracują w sektorze kosmicznym, choć nie jako producenci robotów. Wycena „zależy od klienta” mówi wprost: nie ma tu ceny katalogowej ani rynku detalicznego, jest zamówienie rozwoju. To specyficzny biznes, który trzeba oceniać kontraktami, a nie liczbą sprzedanych sztuk. Dla obserwatora rynku ważniejsze od liczby robotów będą kolejne kontrakty i misje.

Dla Polski segment GITAI jest operacyjnie nieistotny: G1 jest oznaczony jako niedostępny lokalnie, nie znamy dystrybutora ani wdrożeń. Może mieć jednak znaczenie jako punkt odniesienia technologicznego dla krajowego sektora kosmicznego: polskie firmy tej branży, takie jak Scanway S.A. i Creotech Instruments, oraz instytucje zajmujące się robotyką, w tym Sieć Badawcza Łukasiewicz – PIAP, mogą śledzić tę technologię jako inspirację. Konkretnych programów współpracy z GITAI nie potwierdzono. Szerszy obraz polskiej sceny znajdziesz w tekście „Polskie firmy robotyczne”. Dla uczniów i studentów to także dobry temat do rozmowy o karierze w robotyce kosmicznej.

GITAI to fascynujący, ale odległy biznes: roboty do pracy w kosmosie, z G1 w fazie pilota i ceną „na zamówienie”. Nie kupisz go do fabryki i nie zobaczysz w polskiej hali. Warto śledzić, bo pokazuje, dokąd sięga robotyka, gdy człowiek nie może pracować. Jeśli kiedyś usłyszysz o naprawie satelity przez robota, będzie to zapewne firma z tej branży. Dla polskich firm to inspiracja, a nie oferta.