GITAI G1

Do czego służy

GITAI G1 nie jest robotem do hali w Tychach ani do magazynu pod Poznaniem. Jego miejscem pracy jest kosmos: Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, orbita okołoziemska i — w planach firmy — powierzchnia Księżyca. Robot ma kształt tułowia z dwoma ramionami (200 cm wysokości, 120 kg), a ruchliwość rozkłada się tak: po 8 stopni swobody na ramię, po jednym na dłoń i trzy w torsie, razem 21 DOF.

Robot ma wykonywać prace manipulacyjne zdalnie, bez udziału człowieka w skafandrze i bez przygotowania spaceru kosmicznego. Właśnie do prac na ISS G1 jest przeznaczony, obok serwisowania satelitów na orbicie (tzw. on-orbit servicing) i przyszłych misji księżycowych.

Napęd jest elektryczny, a producent zaznacza, że zasilanie zależy od aplikacji — bateria albo zasilanie zewnętrzne. To rozsądne rozwiązanie: w module stacji kabel wystarczy, w terenie księżycowym liczyć się będzie autonomia. Danych o czasie pracy na baterii producent nie podaje.

Dla porównania z ziemskimi humanoidami z kategorii „Roboty humanoidalne” warto pamiętać, że konstrukcja jest tu podporządkowana środowisku próżni i mikrograwitacji, a nie chodzeniu po hali — choć w danych figuruje prędkość 1,11 m/s (ok. 4 km/h). W naszym serwisie G1 trafia do robotów specjalistycznych, bo nie mieści się w żadnym typowym scenariuszu przemysłowym. Najbliżej mu do świata badań (laboratorium), a to, ile daje dwadzieścia kilka stopni swobody, wyjaśnia tekst o „Stopnie swobody (DOF) w robotach humanoidalnych”.

Dla kogo

Tak: dla agencji kosmicznych, operatorów satelitów i firm z branży kosmicznej, którzy szukają robota do prac manipulacyjnych na orbicie lub w katalogu księżycowej i są gotowi na projekt dopasowywany do zamówienia. Tak także dla laboratoriów i uczelni (uczelnia) śledzących, jak rozwija się robotyka kosmiczna — G1 jest dobrym punktem odniesienia w rozmowie o tym, czym różni się humanoid „naziemny” od „orbitalnego”.

Nie: dla fabryki, magazynu, usług i wszystkiego, co dzieje się na Ziemi (fabryka). GITAI nie publikuje cennika, status modelu to pilotaż, a w Polsce nie ma potwierdzonego dystrybutora. Nie dla działów zakupów szukających sprzętu z katalogu i przewidywalnym terminem dostawy. Nie dla firm, które chcą sprawdzić, „czy humanoid się u nas zwróci” — do tego lepiej służą kalkulacje z tekstu „TCO robota humanoidalnego” i modele, które da się kupić w złotówkach, np. Unitree G1.

Wdrożenia

Potwierdzonych wdrożeń G1 w Polsce brak — model nie jest tu dostępny, a GITAI nie ma polskiego partnera. Na świecie obszar zastosowań jest wąski: prace na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, serwisowanie satelitów i planowane misje księżycowe. Firma wskazuje wdrożenie robota Inchworm na ISS jako element portfolio, ale to inny model. Jeśli chcesz zobaczyć, jak wyglądają realne wdrożenia humanoidów na Ziemi, sięgnij do tekstu „Roboty humanoidalne w fabrykach 2026”.

Nie ma jednej „tańszej wersji” robota kosmicznego, ale są modele o podobnej filozofii — badawcze lub pokazowe.

Valkyrie — humanoid NASA z 2013 roku (187 cm, 136 kg, 44 stopnie swobody). Cięższy i wyższy od G1, również bez sprzedaży komercyjnej.

TORO — niemiecki dwunóg badawczy DLR (174 cm, 76 kg, 39 DOF), od 2013 roku służy do badań chodu; przykład konstrukcji projektowanej pod naukę, nie pod rynek.

PAL Robotics TALOS — humanoid badawczy PAL Robotics ze sterowaniem momentem siły; przydatny, gdy potrzebujesz platformy do własnych algorytmów.

Unitree G1 — jeśli celem jest nauka humanoidalnej manipulacji w laboratorium, a nie misja kosmiczna: wyraźnie tańszy (52 329 zł w wersji standardowej) i realnie dostępny. Przy wyborze pamiętaj, że żadna z tych maszyn nie jest gotowym „zamiennikiem” G1: różnią się środowiskiem pracy, dostępnością i celem konstrukcji, więc porównuj je raczej pod kątem badań niż zakupu.

GITAI to firma z Tokio, założona w 2016 roku. W naszym katalogu G1 figuruje jako robot zaprezentowany w styczniu 2020 roku i od tej pory rozwijany w statusie pilotażu. Model jest częścią szerszego portfolio: obok niego GITAI rozwija robota Inchworm, wdrożonego na ISS, oraz satelitę serwisowego S3. Producent nie podaje numerowanych generacji G1, a w katalogu nie mamy udokumentowanych kamieni milowych finansowania ani testów — tych informacji nie dopisujemy „na czuja”. Ogólny obraz rynku humanoidów, w którym G1 jest wyjątkiem od reguły, zarysowuje tekst „Prognozy rynku robotów humanoidalnych”.