Kepler Robotics (Shanghai Kepler Exploration Robotics)

Kepler Robotics, pełną nazwą Shanghai Kepler Exploration Robotics, to szanghajska firma rozwijająca humanoidalną serię Forerunner. Jej druga generacja nosi oznaczenie K2. O historii spółki wiemy zaskakująco mało: nie potwierdziliśmy roku założenia, wysokości finansowania, zatrudnienia ani składu zarządu. Dostępne źródła to głównie serwisy branżowe, takie jak zewnętrzny agregator czy Interesting Engineering, a nie materiały samego producenta, co obniża pewność szczegółów technicznych podawanych poza oficjalną stroną firmy. Kierunek jest jednak czytelny: Kepler celuje w zastosowania produkcyjne, logistyczne i prace w warunkach niebezpiecznych dla człowieka, stawiając na dłonie z czujnikami dotyku oraz sterowanie wspierane obliczeniami w chmurze. Trzeba odróżnić tę spółkę od podobnie nazwanej marki Kepler Exploration Robot, działającej pod adresem gxbot.com. To odrębny, znacznie słabiej udokumentowany podmiot. Ogólny kontekst chińskiej fali humanoidów opisuje „Chińskie roboty humanoidalne”. Dla czytelnika z Europy to ważne ostrzeżenie: o Kepler pisze się więcej w serwisach o technice niż w komunikatach firmy, więc każdą liczbę traktujemy jako deklarację do potwierdzenia, a nie jako sprawdzony fakt.

Portfolio w naszym katalogu to jeden model: Kepler Forerunner K2. Ma 52 stopnie swobody, a każda opuszka palca niesie po 96 czujników dotyku, co stawia go wśród najbogatszych w percepcję dotykową humanoidów przemysłowych. Robot mierzy 178 cm, waży 85 kg i dźwiga do 30 kg pracując oburęcznie. Bateria o pojemności 2,33 kWh daje do 3 godzin pracy, a na pokładzie jest 100 TOPS mocy obliczeniowej, podczas gdy percepcję, planowanie zadań i uczenie wspiera chmura. Oficjalnego cennika nie ma. Źródła branżowe podają jedynie widełki 20–30 tysięcy dolarów, a w katalogu przyjęliśmy wartość środkową, 25 tysięcy dolarów, czyli około 91 tysięcy złotych. Pojęcie stopni swobody objaśnia „Stopnie swobody (DOF) w robotach humanoidalnych”, a jak wypada ta cena na tle rynku, pokazuje „Ile kosztuje robot humanoidalny w 2026 roku”. Robot należy do kategorii „Roboty humanoidalne”, a jego docelowe miejsce pracy to fabryka. Producent wymienia też logistykę, zadania wysokiego ryzyka i badania. Poza tym modelem nie znamy żadnych innych konstrukcji Keplera, które potwierdzałyby źródła.

Kepler stawia na podejście zbliżone do Unitree Robotics czy Fourier Intelligence, z mniejszą jak dotąd widocznością medialną na Zachodzie. Wśród chińskich konkurentów w katalogu są też AgiBot oraz UBTECH Robotics, a z innych modeli, które walczą o te same fabryczne zastosowania, Unitree G1 i Fourier GR-1. Wyróżnikiem K2 w tej grupie jest percepcja dotykowa, nie cena ani skala produkcji, bo liczb sprzedaży nie znamy. Na plus działa udźwig 30 kg i długość pracy na baterii, która przy 3 godzinach wypada dobrze na tle stawki, w której większość producentów deklaruje od 2 do 4 godzin. Trzeba też pamiętać, że to deklaracje. Minusem jest brak oficjalnych danych, niezależnych testów i potwierdzonych wdrożeń. Jak liczyć opłacalność takiego robota, pokazuje „TCO robota humanoidalnego”. Zanim jednak cokolwiek policzymy, trzeba mieć ofertę, a tej Kepler na rynkach zachodnich nie przedstawił.

Forerunner K2 nie jest oficjalnie dostępny w Polsce ani w Europie. Nie znaleźliśmy lokalnego dealera, serwisu ani udokumentowanych wdrożeń w polskich zakładach. Dla integratora, który chciałby przetestować takiego humanoida, oznacza to import bezpośrednio z Chin, bez lokalnego wsparcia i bez pewności co do zgodności z europejskimi przepisami o bezpieczeństwie i bez dostępu do części zamiennych. O normach, które obowiązują w takich projektach, piszemy w „Normy bezpieczeństwa robotów”. K2 zainteresuje raczej firmy planujące pilotaże w Azji niż zakłady szukające gotowego wdrożenia nad Wisłą.

Kepler K2 jest robotem na papierze imponującym, zwłaszcza w dłoniach, ale dla polskiego kupującego pozostaje na razie obserwacją rynku. Mocna strona to rozbudowana percepcja dotykowa, udźwig i dłuższa praca na baterii. Słaba to brak oficjalnej ceny, niewielka ilość danych z pierwszej ręki i zerowa obecność w Europie. Warto śledzić firmę, ale nie planować zakupu, dopóki nie pojawi się oficjalna oferta i serwis w Europie.