Diligent Robotics

Diligent Robotics powstała w 2017 roku i od początku stawiała na coś, co w branży humanoidów bywa rzadkością: konkretny problem w konkretnym miejscu. Zamiast budować robota o ludzkim kształcie, firma z USA, zarządzana przez kobiety, zajęła się logistyką szpitalną. Moxi to mobilny manipulator: podstawa jezdna, ramię z chwytakiem i ekspresyjna „twarz”, która ułatwia współpracę z personelem. Robot dostarcza zaopatrzenie, próbki laboratoryjne, środki ochrony osobistej i leki między oddziałami, a pojedyncze zadanie trwa średnio 20–26 minut. Największy dowód dojrzałości to liczba: flota Moxi przekroczyła milion dostaw, o czym pisze między innymi serwis The Robot Report. Kolejnym krokiem jest Moxi 2.0, z obliczeniami na module NVIDIA Thor, który według producenta ma około dziesięciokrotnie większą moc niż pierwsza generacja. Diligent buduje więc coś, co w przemyśle nazywa się historią referencyjną: udokumentowane, powtarzalne zadania zamiast pokazowych filmów. Taki rodowód odróżnia tę firmę od wielu spółek, które żyją głównie z prezentacji. Dla polskiego czytelnika ciekawe jest jeszcze jedno: to firma, która nie sprzedaje wizji, tylko czas pielęgniarek. Każde zadanie z listy — próbka, lek, sprzęt ochronny — jest konkretne, policzalne i łatwe do zweryfikowania w dokumentacji szpitalnej. Kontekst tego, jak wygląda robotyka poza fabrykami, opisuje „Roboty usługowe w gastronomii i hotelach”.

Portfolio jest zwarte: Diligent Moxi 2.0 i jego poprzednia generacja opisana przez producenta. Moxi 2.0 to elektryczny, kołowy robot z kamerami i systemem nawigacji, którego mózgiem jest NVIDIA Jetson w wersji Thor. Zastosowanie jest wąskie i dlatego skuteczne: dyżurna pielęgniarka, zamiast biec z probówką do laboratorium, zleca to robotowi i wraca do pacjenta — tak scenę z oddziału przedstawia sama firma. To nie jest humanoid, tylko robot usługowy z kategorii „Roboty usługowe”, a jego domeną jest szpital. Ceny jednostkowej producent nie publikuje: Moxi jest oferowany w modelu kontraktów flotowych, Robots-as-a-Service, bez ujawnionej kwoty. Co takie umowy znaczą w praktyce, pokazuje kalkulacja z tekstu „TCO robota humanoidalnego”, a różnice między platformami mobilnymi opisuje „Roboty AMR w magazynie”. Nazwa Moxi 2.0 sugeruje ewolucję, nie rewolucję: ta sama idea, ale z nowszym rdzeniem obliczeniowym. Producent podaje, że nowy moduł ma około dziesięciokrotnie większą moc, co ma przełożyć się na szybsze rozpoznawanie otoczenia. Masy, zasięgu ramienia ani udźwigu nie znaleźliśmy, więc ich nie podajemy — to typowy przypadek, w którym kartę katalogową zastępuje opis usługi. Z tego powodu porównanie z innymi modelami trzeba opierać na zastosowaniu, nie na tabeli parametrów.

W logistyce szpitalnej Diligent zestawia się z platformami takimi jak Aethon TUG, choć brak danych, by porównać parametry. Z perspektywy naszego katalogu ważniejsze jest zestawienie z robotami usługowymi innych firm: Pudu BellaBot od Pudu Robotics czy Keenon DinerBot T8 od Keenon Robotics działają w gastronomii, nie w szpitalu. Osobno stoją roboty społeczne, jak Mirokaï od Enchanted Tools. Skala floty ponad miliona dostaw jest największym atutem, razem ze społeczną akceptacją dzięki „twarzy” robota. Finansowanie, wycena i liczba pracowników nie są w naszym katalogu, więc ich nie podajemy. Słabością jest wąska specjalizacja: Moxi nie zastąpi robota ogólnego przeznaczenia, a cena wyłącznie w umowach flotowych utrudnia porównania dla mniejszych szpitali. Warto przy tym pamiętać, że to jedna z niewielu firm w naszym katalogu, która może wykazać się liczbą wykonanych zadań, a nie tylko liczbą zamówień w przedsprzedaży. Właśnie to odróżnia ją od części producentów humanoidów, opisanych choćby w zestawieniu „Prognozy rynku robotów humanoidalnych”.

Moxi 2.0 nie jest dostępny w Polsce i nie figuruje w naszym katalogu jako testowany lokalnie. Nie znaleźliśmy polskiego dystrybutora ani szpitala, który by go wdrożył. Dla polskich placówek problem jest podwójny: brak oficjalnej sprzedaży oraz konieczność zawarcia kontraktu flotowego na modelu zbudowanym pod procedury amerykańskich szpitali. Jeśli interesuje Cię, jak polskie szpitale w ogóle wchodzą w robotykę, zobacz „Robot da Vinci w polskich szpitalach”, a o wsparciu finansowym dla robotyzacji piszemy w „Ulga na robotyzację”. Do czasu pojawienia się oficjalnej oferty w Europie sensownym krokiem dla polskiego szpitala jest wybór z rynku lokalnych integratorów, wymienionych w rubryce integratorów, oraz analiza, czy jakiekolwiek zadania logistyczne da się zautomatyzować prostszymi platformami mobilnymi.

Diligent Robotics to jeden z lepiej udokumentowanych przykładów robotyki usługowej: milion dostaw to dane, nie slogan. Dla polskich szpitali to jednak wciąż model do obserwowania, bo bez dostępności i bez publicznej ceny nie ma z czego zamawiać. Dla dyrektora polskiego szpitala to sygnał, w którą stronę zmierza logistyka oddziałowa, a nie jeszcze lista zakupów. Kiedy firma pokaże cennik i europejskiego partnera, wrócimy do tego wpisu z oceną opłacalności.