Trossen Robotics

Trossen Robotics ma siedzibę w Downers Grove w stanie Illinois i zbudowała swoją markę wokół komercjalizacji platformy ALOHA. ALOHA to otwartoźródłowy projekt powstały pierwotnie na Uniwersytecie Stanforda i w Berkeley, poświęcony uczeniu przez naśladowanie (imitation learning) w manipulacji dwuramiennej. Zamiast opracowywać robota od zera, firma wzięła rozwiązanie znane w środowisku badaczy uczenia maszynowego i przygotowała z niego sprzęt, który można kupić. Dziś sprzedaje go jako rodzinę Trossen AI w wariantach Stationary, Solo i Mobile. Strona produktowa pierwotnego ALOHA Stationary jest oznaczona jako wycofana, a jej miejsce zajęła linia Trossen AI. To dobry przykład, jak wynik pracy uczelni zamienia się w towar. Rok założenia firmy nie jest publicznie potwierdzony, więc go nie podajemy, podobnie jak wielkości zatrudnienia czy finansowania. Wiemy za to, do kogo kierowana jest oferta: do laboratoriów robotyki i zespołów badawczych, nie do klienta przemysłowego ani konsumenta. Ta nisza wyjaśnia, skąd takie podejście do sprzedaży, w którym ważniejsza od kampanii marketingowej jest wiarygodność projektu u badaczy. O szerszym kontekście edukacyjnym i badawczym pisze „Roboty edukacyjne dla szkół i uczelni”.

Trzon oferty to rodzina Trossen AI, a opisanym tu modelem jest Trossen AI Stationary, następca ALOHA. To stacjonarna platforma do bimanualnej teleoperacji i uczenia przez naśladowanie: operator steruje dwoma ramionami, a zebrane demonstracje służą do trenowania modeli, o których mowa w „Modele VLA: jak AI steruje robotami humanoidalnymi”. Zestaw jest elektryczny i dostarczany z preinstalowanym laptopem z Linuksem oraz stosem ROS 2, więc po rozpakowaniu można zacząć pracę. Zastosowania to uczenie przez naśladowanie, manipulacja dwuręczna i kontrolowane środowisko laboratoryjne, czyli laboratorium oraz uczelnia. Cena wymaga ostrożności. Na stronie producenta kafelek Stationary AI nie ma stałej ceny, tylko przycisk „Get a Quote”, a kwota 23 995,95 USD, która bywała przypisywana temu modelowi, dotyczy w rzeczywistości wyższej konfiguracji wariantu Solo AI. Obok Stationary w ofercie są więc Solo i Mobile, których szczegółów nie opisujemy, bo nie mamy dla nich potwierdzonych danych. Całość mieści się w robotach edukacyjnych. Dla zespołu badawczego oznacza to oszczędność czasu: zamiast składać stanowisko z osobnych części, dostaje spójny zestaw, który od razu nadaje się do zbierania danych treningowych.

Trossen Robotics konkuruje w wąskim segmencie sprzętu dla laboratoriów, nie z komercyjnymi cobotami. Dwuramienna konfiguracja i gotowe oprogramowanie uzasadniają wyższy budżet niż w przypadku pojedynczych ramion edukacyjnych, a odbiorcą jest zespół, który pracuje nad algorytmami manipulacji. Najbliższym punktem odniesienia jest raczej platforma akademicka, taka jak Tokyo Robotics Torobo od Tokyo Robotics, niż robot współpracujący Universal Robots, którego logikę wyjaśnia „Czym jest cobot i czym różni się od zwykłego robota przemysłowego”. Największy atut to ciągłość z uznanym w środowisku ML projektem ALOHA i gotowość pod klucz: zestaw trafia do laboratorium z oprogramowaniem, które już zna wielu badaczy. Słabość to brak jawnej ceny, bo przed zakupem trzeba skontaktować się z działem sprzedaży i poprosić o wycenę. Niezależnych porównań wydajności ani wyników sprzedaży nie mamy, więc nie oceniamy udziału w rynku. Ta pozycja sprawdza się dla badaczy, a nie dla szkół czy hobbystów.

W Polsce Trossen Robotics nie ma potwierdzonego oficjalnego dystrybutora. Nie znamy też wdrożeń ani zamówień z udziałem tej firmy na polskim rynku. Zakup odbywa się bezpośrednio u producenta w USA, z wysyłką międzynarodową, co oznacza cło, podatek i dłuższy czas dostawy, a także brak lokalnego serwisu. Przed decyzją warto zapytać o wycenę i warunki gwarancji, bo cena nie jest jawna. Polskim uczelniom i szkołom, które szukają prostszego wejścia w robotykę, pomoże przegląd w „Roboty edukacyjne dla szkół i uczelni”. Dodatkowo trzeba liczyć się z tym, że ewentualna pomoc techniczna będzie wymagała kontaktu z zagranicznym działem wsparcia.

Trossen AI Stationary to sensowny wybór dla zespołów badawczych, które chcą pracować z ALOHA bez budowania sprzętu od zera. Mocną stroną jest ciągłość z uznanym projektem i gotowy stos ROS 2. Słabością brak jawnej ceny i dystrybucji w Polsce. Dla szkół i hobbystów to zbyt wysoki próg. Zanim zapadnie decyzja, trzeba zapytać o wycenę i warunki dostawy do Polski, bo bez nich nie da się porównać kosztów z innymi platformami badawczymi.