Korea Advanced Institute of Science and Technology (KAIST)

KAIST, czyli Koreański Zaawansowany Instytut Nauki i Technologii z Daejeon, działa od 1971 roku. Dla robotyki humanoidalnej ważniejsze od samej uczelni jest jednak Centrum Badań nad Robotami Humanoidalnymi pod kierunkiem profesora Jun-Ho Oha, twórcy serii HUBO. Pierwsze generacje, KHR-3 HUBO i Albert HUBO, powstały w 2005 roku. W latach 2008–2009 pokazano HUBO 2, znanego także jako Jaemi HUBO, a w styczniu 2011 roku HUBO 2 Plus, ostatnią publicznie udokumentowaną generację tej linii. Rok 2011 przyniósł też zwrot komercyjny: w lutym z macierzystego ośrodka wydzieliła się spółka Rainbow Robotics, która przejęła technologię i zaczęła ją rozwijać jako firma. Dziś jest to jeden z rozpoznawalnych koreańskich producentów robotów, w którym udziały objął Samsung. Dane o budżecie zespołu, finansowaniu i liczbie badaczy nie są publiczne, więc nie próbujemy ich szacować. Historia KAIST pokazuje, że wiele dzisiejszych firm humanoidalnych wyrosło z laboratoriów, a nie z garażów start-upów, o czym przypomina „Jak działa robot humanoidalny”. Samego HUBO 2 Plus omawiamy poniżej jako jedyny model tej linii w katalogu.

W katalogu KAIST ma jeden model: HUBO 2 Plus. Mierzy 130 cm, waży 43 kg i chodzi autonomicznie na dwóch nogach, a na jednym ładowaniu pracuje około 2,17 godziny, co dla robota z 2011 roku jest wartością godną odnotowania. Źródło nie podaje systemu sterowania tej generacji, więc go nie przypisujemy. To platforma badawcza, nie produkt konsumencki: według dostępnych informacji spółka Rainbow Robotics wyprodukowała do 2012 roku małą serię 15 sztuk, z czego 11 trafiło do zespołów badawczych w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Singapurze i Chinach, a 4 zostały w kraju. Kontynuację linii znajdziemy u spółki-następcy, w katalogu pod hasłem Rainbow Robotics HUBO-2 i nowszym Rainbow Robotics RB-Y1. Pojęcie stopni swobody, kluczowe przy ocenie takich robotów, wyjaśnia „Stopnie swobody (DOF) w robotach humanoidalnych”. Całość należy do kategorii „Roboty humanoidalne”, a naturalnym środowiskiem takich konstrukcji jest laboratorium. Cena nie jest podana, bo robot nie był oferowany w normalnej sprzedaży. Producent, a właściwie ośrodek naukowy, nie ujawnia też liczby stopni swobody w materiałach, na których oparliśmy opis.

KAIST nie konkuruje na rynku, bo niczego nie sprzedaje jako produkt. Jego pozycja jest naukowa i historyczna: zespół Oha należał do pionierów dwunożnych humanoidów w Azji, a jego platforma posłużyła za bazę technologiczną firmy Rainbow Robotics, którą opisuje Rainbow Robotics. Wśród dawnych generacji linii wymienia się udział w amerykańskim konkursie DARPA Robotics Challenge, ale nie ma wyników, więc nie oceniamy ich. Jeśli szukamy odpowiedników z innych ośrodków, to w katalogu są między innymi iCub z włoskiego instytutu, TORO z niemieckiego centrum lotniczego i LOLA z monachijskiej politechniki. Każdy z nich służy badaniom, a nie sprzedaży. Piętnaście lat po HUBO 2 Plus komercyjne humanoidy, takie jak Kawasaki Kaleido 9, mają 190 cm wzrostu i udźwig 18 kg, co dobrze mierzy dystans. Szerszy obraz rynku daje „Prognozy rynku robotów humanoidalnych”.

HUBO 2 Plus nie jest dostępny w Polsce i nie ma tu dystrybutora ani oficjalnego przedstawiciela. Nie znaleźliśmy też udokumentowanych wdrożeń tego robota na polskich uczelniach. Gdyby polski zespół badawczy chciał pracować na platformie z tej rodziny, musiałby kontaktować się bezpośrednio z koreańskim wytwórcą. Dla uczelni szukających humanoida do dydaktyki bardziej praktyczne są dziś nowsze, sprzedawane modele opisane w „Roboty edukacyjne dla szkół i uczelni”. Pytania o cenę i serwis w kraju nie mają tu zastosowania, bo produkt nie trafił do oferty komercyjnej. Jeśli sytuacja się zmieni, uzupełnimy ten fragment.

KAIST to ciekawostka dla ludzi, którzy chcą zrozumieć, skąd wzięły się dzisiejsze humanoidy, nie propozycja zakupowa. Mocna strona to znaczenie historyczne i bezpośredni związek z Rainbow Robotics. Słaba to brak ceny, brak sprzedaży i dane techniczne sprzed ponad dziesięciu lat. Warto czytać ten wpis razem z opisem nowszych robotów, a nie zamiast niego. Dla praktycznych decyzji zakupowych lepiej sięgnąć po modele, które można dziś zamówić.