Wakamaru

Do czego służy

W styczniu 2005 roku żółty robot o wysokości metra pojawił się w ofercie jako domowy towarzysz i recepcjonista jednocześnie. Wakamaru, dzieło koncernu Mitsubishi Heavy Industries, poruszał się na jednokołowej podstawie z prędkością zaledwie 0,28 m/s, więc nikt nie oczekiwał od niego wyścigów — jego zadaniem były rozmowa i rozpoznawanie ludzi.

Robot rozpoznawał twarze do ośmiu osób i rozumiał około 10 000 japońskich słów. To wyznaczało dwa scenariusze. W domu miał być towarzyszem gospodarstwa domowego, które kupiło go za 14 300–15 000 USD. W recepcji miał witać gości. Od 2008 roku, gdy zakończono sprzedaż detaliczną, oferowano go już tylko w wynajmie dziennym jako recepcjonistę, za około 1000 USD za dzień. Zdjęcia z 2014 roku pokazują pojedyncze egzemplarze przeniesione do pracy w zakładzie utylizacji odpadów przy japońskim uniwersytecie.

Co z tego wynika dziś? Wakamaru nie nadaje się do żadnych praktycznych zastosowań — nie kupisz go, nie zainstalujesz, nie oddasz do serwisu. Jego wartość to punkt odniesienia: pokazuje, jak wyglądała pierwsza fala robotów usługowych, zanim pojawiły się tanie sensory 3D, modele językowe i wydajne akumulatory (czas pracy to tylko 2 godziny). Jeśli chcesz zobaczyć, jak ta idea wygląda w 2026 roku, sięgnij do robotów usługowych lub robotów humanoidalnych oraz do tekstu „Jak działa robot humanoidalny”. Współczesne zastosowania w hotelach — hotel.

Dla kogo

Najlepiej sprawdzi się: dla historyków techniki, dziennikarzy, wykładowców i studentów, którzy chcą zrozumieć, jak wyglądały pierwsze próby wprowadzenia humanoidalnych robotów do domów i firm. Dla twórców wystaw i muzeów, choć egzemplarza nie kupisz w sklepie. Dla analityków rynku, którzy szukają klasycznego przypadku produktu, który nie znalazł modelu biznesowego.

Odradzamy: dla kogokolwiek, kto planuje zakup — robot został wycofany ze sprzedaży w 2008 roku, nie ma polskiego dystrybutora i nie ma następcy. Dla firm szukających recepcjonisty na dziś — lepsze będą współczesne roboty z alternatyw. Dla hobbystów szukających platformy do nauki: w znanych nam źródłach nie ma informacji o otwartym SDK.

Wdrożenia

Potwierdzone wdrożenia w Polsce: brak. Robot nie był oferowany w kraju i nie ma polskiego dystrybutora.

Na świecie: według źródeł Wakamaru pracował jako recepcjonista w wynajmie dziennym od 2008 roku, a na zdjęciach z 2014 roku widać pojedyncze egzemplarze w zakładzie utylizacji odpadów przy japońskim uniwersytecie. To wszystko, co potwierdzamy — nie mamy danych o liczbie sprzedanych sztuk.

Współczesne roboty usługowe pracują w polskich hotelach i restauracjach, o czym pisze tekst „Roboty usługowe w gastronomii i hotelach”. To praktyczny następca idei, którą Wakamaru zapoczątkował.

Jeśli pociąga Cię ten sam pomysł — robot jako towarzysz i recepcjonista — masz dziś kilka realnych opcji. Najbliższy duchem jest Pepper od Aldebaran: robot recepcyjny na kołach (120 cm, 28 kg), wyprodukowany w ok. 27 tys. egzemplarzy, ale również wycofany z produkcji w 2024 roku.

Aktywnie sprzedawany jest PAL Robotics ARI od PAL Robotics — robot społeczno-usługowy do recepcji, 165 cm, mowa w ponad 20 językach, cena na zapytanie. Jeśli potrzebujesz czegoś tańszego i prostszego, spójrz na temi V3: od 4499 USD (ok. 17 400 zł), z opcją RaaS od 125 USD miesięcznie, choć dostępność w Polsce nie jest potwierdzona. Historyczny odpowiednik z podobnej epoki, ale prototypowy, to EMIEW 2 (2007) — nigdy nie wszedł do sprzedaży.

Wakamaru trafił na rynek w styczniu 2005 roku, a sprzedaż detaliczną zakończono w 2008. Robot nie doczekał się następcy — Mitsubishi Heavy Industries, koncern założony w 1884 roku z siedzibą w Tokio, nigdy nie wypuścił drugiej generacji, co odróżnia go od dzisiejszych firm budujących całe rodziny robotów. Model pozostaje jedynym humanoidalnym produktem MHI w naszym katalogu. Kontekst rynkowy: „Prognozy rynku robotów humanoidalnych”.