EMIEW 2

Do czego służy

EMIEW 2 był asystentem na kołach, który miał pracować obok ludzi w biurze, a nie za barierką; Hitachi pokazało go w styczniu 2007 roku. Nazwa to skrót od „Excellent Mobility and Interactive Existence as Workmate”, czyli w wolnym tłumaczeniu „doskonała mobilność i interaktywna obecność jako współpracownik”.

Zastosowania, które dla niego przewidziano, to interaktywny towarzysz w miejscu pracy i unikanie przeszkód: robot miał rozumieć około 100 słów, odpowiadać na proste komendy i szybko przemieszczać się po biurze — do 1,67 m/s, czyli około 6 km/h. Przy 80 cm wzrostu i 13 kg masy mieścił się tam, gdzie poprzednik z 2005 roku (130 cm, 70 kg) byłby przeszkodą. Dziś ten sam scenariusz opisalibyśmy jako recepcję w hotelu (hotel) albo punkt informacyjny w galerii (handel), a do tej roli świat wypróbował później takie konstrukcje jak Pepper czy PAL Robotics ARI.

Trzeba jednak powiedzieć wprost: EMIEW 2 był prototypem badawczym i do sprzedaży nie trafił. Nie kupisz go, nie wynajmiesz i nie wdrożysz. Jego wartość leży gdzie indziej — pokazuje, jak wcześnie Hitachi zaczął myśleć o robocie usługowym na kołach i jakie wybory konstrukcyjne (mała skala, koła zamiast nóg, 25 stopni swobody, patrz „Stopnie swobody (DOF) w robotach humanoidalnych”) sprawdzają się w wąskich wnętrzach. To dobry punkt wyjścia, jeśli chcesz zrozumieć, skąd wzięła się cała roboty usługowe i dlaczego dopiero dwie dekady później zaczęła realnie zarabiać.

Dla kogo

Tak: dla czytelników, którzy chcą poznać historię robotyki usługowej — studentów, dziennikarzy, autorów prezentacji o rozwoju branży, projektantów, którzy zastanawiają się, jakie proporcje ma robot biurowy. Tak także dla kolekcjonerów faktów: EMIEW 2 to jedna z najstarszych konstrukcji opisanych w tym serwisie, pokazana niemal dwie dekady przed obecną falą humanoidów.

Nie: dla firm, które szukają robota do wdrożenia. Hitachi nie oferuje go komercyjnie, nie ma cennika, nie ma dystrybutora w Polsce. Nie dla działów zakupów ani integratorów. Jeśli potrzebujesz dziś robota, który wita gości, przewozi zamówienia lub czyści podłogi, zajrzyj do robotów usługowych z realną ofertą i serwisem — np. Pudu BellaBot w gastronomii albo do przeglądu w tekście „Roboty usługowe w gastronomii i hotelach”. Zanim porównasz parametry różnych modeli, przyda się też ściąga „Jak czytać kartę katalogową robota”.

Wdrożenia

EMIEW 2 był wyłącznie prototypem demonstracyjnym i nie trafił do klientów komercyjnych.

Jeśli interesuje Cię, gdzie roboty usługowe rzeczywiście pracują, patrz na kategorię: Pudu BellaBot i podobne konstrukcje wożą dania w restauracjach, a Starship Delivery Robot ma na koncie ponad 10 mln dostaw w ponad 300 miastach, choć w Polsce nie jest jeszcze dostępny. Polskie firmy działające w robotyce zebraliśmy na mapie „Polskie firmy robotyczne”.

Ponieważ EMIEW 2 nie jest do kupienia, „alternatywa” oznacza tu roboty, które wypełniają tę samą niszę i można je realnie poznać lub zamówić.

Pepper — humanoidalny robot recepcyjny na kołach (120 cm, 28 kg), wyprodukowany w około 27 tys. egzemplarzy; wycofany z produkcji w 2024 roku. Najbliższy ideowo krewny EMIEW 2, który faktycznie trafił do ludzi.

Wakamaru — domowy robot-recepcjonista Mitsubishi Heavy Industries z 2005 roku, wycofany już w 2008. Ciekawy jako rówieśnik EMIEW: w katalogu figuruje z ceną ok. 14 300 USD, co pokazuje, jak drogie były wtedy takie eksperymenty.

PAL Robotics ARI — nowsza konstrukcja społeczno-usługowa PAL Robotics (165 cm, mowa w ponad 20 językach), do recepcji i badań nad interakcją człowiek–robot; cena na zapytanie.

Pudu BellaBot — praktyczny następca idei „robota, który zwinnie porusza się wśród ludzi”: dziś nie rozmawia o pogodzie, tylko wozi dania po restauracji. Cena ok. 56 205 zł w katalogu.

Pierwszy EMIEW Hitachi pokazało w 2005 roku: 130 cm wzrostu i 70 kg — solidna, duża konstrukcja badawcza. Dwa lata później, w styczniu 2007, przyszła druga generacja, radykalnie mniejsza i lżejsza: 80 cm i 13 kg. To nie kosmetyka, tylko zmiana filozofii — z robota, który imponuje rozmiarem, na robota, który zmieści się w biurze i nie przestraszy ludzi. Zapowiadano do 6 km/h i prostą rozmowę na bazie około 100 słów.

Rozwój serii EMIEW zakończył się na kolejnych iteracjach demonstracyjnych; robot nigdy nie wszedł do sprzedaży. Hitachi to koncern przemysłowy notowany na giełdzie w Tokio (kod 6501), założony w 1910 roku, więc EMIEW był jednym z projektów pokazujących kompetencje firmy, a nie produktem na półkę. Mimo braku komercyjnego finału zestaw pomysłów — koła, małe wymiary, komunikacja głosowa, omijanie przeszkód — wrócił później w wielu robotach usługowych.