Engineered Arts Ltd

Falmouth w Kornwalii kojarzy się z żeglarzami, a nie z robotami, i to właśnie stamtąd — według wcześniejszego rozpoznania, którego nie potwierdziliśmy niezależnie — pochodzi Engineered Arts Ltd. Rok założenia, finansowanie i zatrudnienie nie są potwierdzone, więc nie opowiemy tu heroicznej historii garażu. Wiadomo, że firma zajmuje się robotami społecznymi, a jej twarzą jest Ameca, zaprezentowana w grudniu 2021 roku. Wersja opisana w katalogu to model o rozszerzonej specyfikacji: 187 cm wzrostu, 61 aktuowanych ruchów, zasilanie z sieci. Ameca nie chodzi — stoi i reaguje ekspresyjną mimiką twarzy. Ta decyzja projektowa to sedno filozofii firmy: zamiast pchać humanoida do fabryki, brytyjski zespół inwestuje w to, co ludzie odbierają jako „życie” w twarzy. Dlatego w porównaniu z humanoidami z tekstu „Roboty humanoidalne w fabrykach 2026” Ameca ma inne zadanie: przyciągać uwagę na targach i być obiektem badań nad relacją człowiek–robot. Opis samego mechanizmu działania humanoida znajdziesz w tekście „Jak działa robot humanoidalny”.

W katalogu firmę reprezentuje jeden model: Engineered Arts Ameca. To niechodzący, zasilany z sieci humanoid społeczny o wysokości 187 cm i 61 ruchach aktuowanych, przeznaczony na targi, pokazy i do badań nad interakcją człowieka z robotem. Ceny jednostkowej nie ma w źródłach, a dostępność komercyjna poza wynajmem na eventy nie jest potwierdzona. Wypada więc porównywać nie parametry, tylko role. Obok Ameci stoi Sophia — inny robot społeczny, zbudowany wokół wizerunku i rozmowy — oraz Mirokaï, który idzie w kierunku usług. Z drugiej strony spektrum są humanoidy pracujące, jak Unitree H2 czy Figure 03, od których Ameca różni się tak, jak aktor od robotnika. Szersze tło kategorii daje roboty humanoidalne oraz roboty usługowe. Jeśli myślisz o wynajmie, zobacz tekst „Wynajem robota humanoidalnego na event”. Ważna wskazówka dla kupującego: skoro Ameca zasilana jest z sieci i nie chodzi, jej miejsce to stoisko, sala wystawowa lub laboratorium, a nie hala produkcyjna. O tym, jak wyglądają parametry robotów i co znaczą liczby ruchów aktuowanych, przeczytasz w tekście „Stopnie swobody (DOF) w robotach humanoidalnych”. W poradniku „Jak czytać kartę katalogową robota” tłumaczymy, na co patrzeć w danych, gdy producent podaje tylko wybrane parametry.

Engineered Arts jest w naszym katalogu bez liczb: nie mamy potwierdzonych rund finansowania, wyceny, giełdy ani zatrudnienia, nie mamy też nazw klientów. Pozycję można więc opisać tylko przez rolę. To producent robotów pokazowych, więc jego konkurencja to inne firmy z robotami społecznymi: Hanson Robotics ze swoją Sophią, Realbotix z linią robotów towarzyskich i PAL Robotics, które budują roboty do interakcji z ludźmi, choć w innym stylu. W szeregu z gigantami typu Tesla czy Boston Dynamics Engineered Arts nie występuje, i tak jest zapewne wygodniej: rynek pokazów i badań nie wymaga udźwigu ani niezawodności zmianowej. Przewagą jest tu rozpoznawalna twarz, a ograniczeniem brak mobilności. Gdyby chcieć zestawić Amecę z robotami do pracy, odpowiedź znajdzie się w tekście „Ile kosztuje robot humanoidalny w 2026 roku”, gdzie widać, jak wygląda ekonomia zastosowań.

W Polsce nie odnotowano dystrybutora ani pokazu z udziałem Ameci; nie znamy też polskiego oddziału firmy. Jedyna realna droga do zobaczenia takiego robota na żywo to wynajem na wydarzenie lub gościnny pokaz, a informacji o takich w katalogu nie ma. Dla organizatorów konferencji i targów oznacza to: zapytanie ofertowe za granicę, brak lokalnego serwisu i konieczność dogadania logistyki. Alternatywą bywa wynajem innych humanoidów, opisany w tekście „Wynajem robota humanoidalnego na event”. Miejsca, gdzie taki robot mógłby działać, opisujemy w rubrykach „Roboty na eventy i targi — humanoid, robot-pies, robot-gospodarz” i „Uczelnie i badania”. Kosztów ani warunków takiego pokazu nie znamy.

Ameca to aktor, nie pracownik: świetna na scenie i w laboratorium badającym interakcję człowiek–robot, bezużyteczna w hali. Bez ceny i bez obecności w Polsce nie jest produktem do kupienia z półki. Traktuj ją jako wzór tego, jak może wyglądać robot, z którym się rozmawia. Dla organizatora wydarzeń może być inspiracją, dla inżyniera — ciekawostką, a dla działu zakupów — raczej pytaniem bez odpowiedzi.