ToddlerBot

Do czego służy

ToddlerBot z laboratorium Hybrid Robotics na Uniwersytecie Stanforda to humanoid wielkości małego dziecka z korpusem wydrukowanym na drukarce 3D, który potrafi pchać wózek, robić pompki i podciągać się. To otwartoźródłowy humanoid biurkowy o masie 3,7 kg i 30 stopniach swobody (7 na ramię, 6 na nogę, dwuosiowa szyja i dwuosiowa talia). Jego zadaniem nie jest praca u klienta, tylko badanie uczenia maszynowego lokomocji i manipulacji, także obiema rękami naraz. Napędza go komputer NVIDIA Jetson Orin NX 16 GB, widzi przez dwie kamery typu fisheye, słyszy przez dwa mikrofony i ma czujnik IMU. Chodzi z prędkością do 0,25 m/s, a udźwig wynosi 1,484 kg. Ważne ograniczenie: bateria wystarcza na około 19 minut aktywnego chodu, co przy długich eksperymentach oznacza częste wymiany. Na uczelni sprawdzi się przy zajęciach z uczenia przez wzmacnianie i modeli opisanych w tekście „Modele VLA: jak AI steruje robotami humanoidalnymi”; w laboratorium jako tania platforma do prototypowania algorytmów, zanim trafią na większego robota, zob. laboratorium i uczelnia. W szkole może być inspiracją do projektu zespołowego, zob. szkoła.

Dla kogo

Dla kogo: dla uczelni, kół naukowych i laboratoriów robotyki, które chcą zbudować własną platformę testową i mają drukarkę 3D, umiejętność zamawiania podzespołów oraz cierpliwość do składania. Dla doktorantów badających chód na zwykłych, tanich serwomechanizmach. Dla nauczycieli, którzy chcą pokazać uczniom, z czego naprawdę składa się humanoid; punktem wyjścia może być „Jak działa robot humanoidalny”. Dla kogo nie: dla firmy szukającej gotowego produktu. ToddlerBot nie ma ceny handlowej, nie jest sprzedawany, a jego status to prototyp badawczy. Dokumentacja i lista części są ogólnodostępne online, ale koszt zależy od samodzielnego zakupu komponentów. Nie kupisz go w polskim sklepie i nie dostaniesz gwarancji. Nie jest to też robot do pracy przy ludziach: udźwig 1,5 kg i prędkość 0,25 m/s to parametry maszyny badawczej, nie usługowej.

Wdrożenia

Nie mamy danych o użyciu ToddlerBota w Polsce. Źródła opisują demonstracje badawcze: chodzenie, pompki i podciąganie, pchanie wózka, manipulację obiema rękami. To zastosowania laboratoryjne, nie produkcyjne. W kategorii edukacyjnej podobną rolę pełnią gotowe platformy, opisane w tekście „Roboty edukacyjne dla szkół i uczelni”. Zespoły, które chcą zacząć naukę robotyki w Polsce, znajdą wskazówki w „Jak zacząć naukę robotyki w Polsce”. Uczelnie i koła naukowe, które szukają gotowych zestawów dydaktycznych, mogą zacząć od kategorii „Roboty edukacyjne”, a ToddlerBota potraktować jako projekt dla zaawansowanych.

Jeśli potrzebujesz gotowego, otwartego humanoida edukacyjnego, ROBOTIS OP3 jest sprzedawany od 2018 roku, ma 51 cm wzrostu, około 3,5 kg i 20 stopni swobody; w Polsce dostępny przez generationrobots.com. Gdy budżet jest większy, a liczy się nowoczesny humanoid do badań, Unitree R1 Air kosztuje około 4900 USD (ok. 18 993 zł), ma 123 cm wzrostu i 20 DOF; to najtańszy humanoid producenta Unitree Robotics, dostępny u polskiego sprzedawcy. Zespołowi, który potrzebuje pełnego SDK i dłoni z czujnikami dotyku, zostaje Unitree G1 EDU, ale ceny resellerów sięgają kilkudziesięciu tysięcy dolarów. Różnica jest zasadnicza: ToddlerBota składasz sam, tamte kupujesz gotowe. Jeśli zależy ci na tanim eksperymencie bez lutownicy, ToddlerBot i tak pozostaje najtańszą drogą, pod warunkiem że masz czas. Do porównania kosztów kilku gotowych humanoidów posłuży też „Unitree H1, G1, R1 i H2”.

ToddlerBot został przedstawiony w lutym 2025 roku w publikacji na arXiv (2502.00893) przez zespół Hybrid Robotics ze Stanfordu. Projekt od początku był otwarty: konstrukcję, listę części i instrukcję montażu opublikowano online, a gotowych egzemplarzy się nie sprzedaje. Status to prototyp badawczy. Datowanych kamieni milowych poza tą publikacją nie mamy, więc nie podajemy kolejnych generacji. Podobny duch, czyli otwarta platforma dla badaczy, towarzyszy wcześniejszym humanoidom edukacyjnym, takim jak ROBOTIS OP3, sprzedawany od 2018 roku. ToddlerBot wpisuje się w ten nurt, ale idzie o krok dalej: zamiast kupować gotowy korpus, każdy może go wydrukować.