KUKA LBR iiwa 14 R820

Do czego służy

Siedem osi zamiast sześciu — to najważniejsza cecha KUKA LBR iiwa 14 R820. Dodatkowa oś daje ramieniu redundancję: może zmieniać położenie łokcia, nie ruszając chwytaka, więc obchodzi przeszkody i pracuje w ciasnych miejscach, gdzie sześcioosiowy cobot by się zaklinował. Do tego czujniki momentu w każdym z siedmiu przegubów, udźwig 14 kg i zasięg 820 mm. Taka kinematyka przydaje się przy zakładaniu ciężkiego detalu we wnętrzu komory maszyny, gdzie robot z prostą kinematyką nie wygnie łokcia, oraz na stanowiskach montażowych, gdzie trzeba podać część pod kątem i jednocześnie wyczuć opór, gdy element wchodzi w gniazdo. Zastosowania w katalogu to montaż i szeroko rozumiana manipulacja cięższymi detalami. Konstrukcja jest ceniona w uczelniach i ośrodkach badawczych, bo pozwala programować ruch z uwzględnieniem siły (uczelnia), ale to także maszyna dla fabryki i zakładów z trudnym dostępem do detalu. Dla porównania młodsze, sześcioosiowe KUKA LBR iisy 15 R930 (15 kg, 930 mm) jest prostsze w programowaniu. Jeśli chcesz zrozumieć, co dokładnie znaczy siedem osi, zajrzyj do artykułu o „Stopnie swobody (DOF) w robotach humanoidalnych”.

Dla kogo

Ma sens: Dla integratorów obsługujących cięższe detale w montażu i manipulacji, gdzie redundancja siódmej osi ma realną wartość. Dla ośrodków badawczych i uczelni, które potrzebują platformy z pełną detekcją siły i mają już zaplecze KUKA. Dla stanowisk, gdzie detal trzeba dostarczyć pod trudnym kątem, w ciasnej przestrzeni.

Dla kogo nie. Dla budżetów wejściowych — konstrukcja jest droższa niż nowsze coboty sześcioosiowe, a producent nie podaje ceny. Dla zastosowań wymagających dużego zasięgu (820 mm to niewiele). Dla firm, które chcą programować robota w kilka godzin bez szkoleń: oprogramowanie jest bardziej złożone niż w tańszych cobotach.

Zanim się zdecydujesz, sprawdź, jak wygląda cały proces zakupu, w „Jak kupić cobota krok po kroku”.

Wdrożenia

Wiemy, że robota oferuje dystrybutor zapamet.pl; nie mamy natomiast źródeł z nazwami klientów. Na świecie siedmioosiowe coboty z pełną detekcją siły pracują na świecie w montażu, w laboratoriach badawczych i w projektach naukowych. W Polsce podobną klasę udźwigu oferują modele z oficjalnymi dystrybutorami, np. UR15 czy Techman TM14. Ogólny przegląd znajdziesz w cobotach i w tekście o „Roboty edukacyjne dla szkół i uczelni”.

KUKA LBR iiwa 7 R800 — ta sama seria, 7 kg zamiast 14 i zasięg 800 mm; wybierz do lżejszych, precyzyjnych zadań.

KUKA LBR iisy 15 R930 — nowsze, sześcioosiowe w rodzinie KUKA, 15 kg i 930 mm; prostsze w programowaniu, ale bez siódmej osi.

UR15 — 15 kg, dostępny w Polsce przez elmark.com.pl; mniej swobody w obchodzeniu przeszkód, za to szeroki ekosystem akcesoriów.

Techman TM14 — 14 kg, 1100 mm zasięgu i wbudowana wizja; dobry, jeśli robot ma sam rozpoznawać detale.

Franka Research 3 — siedmioosiowa alternatywa z Europy do badań i precyzyjnych zadań, w katalogu wyceniona na ok. 116,3 tys. zł; udźwig tylko 3 kg.

Który wybrać? Do prostego montażu nowszy cobot sześcioosiowy będzie tańszy i szybszy do uruchomienia; iiwa 14 wybieraj, gdy redundancja realnie rozwiązuje problem dojścia do detalu.

LBR iiwa 14 R820 zaprezentowano w 2013 roku, a do sprzedaży trafił w 2014. Był częścią serii, która jako jedna z pierwszych na rynku łączyła siedem osi z czujnikami momentu we wszystkich przegubach — to dziś wzorzec dla bezpiecznej współpracy człowieka z robotem, opisany w normach („Normy bezpieczeństwa robotów”).

Obok wersji 14 kg powstał lżejszy wariant KUKA LBR iiwa 7 R800 (7 kg). Później, w 2019 roku, KUKA pokazała prostszą, tańszą rodzinę iisy, zaczynającą się od KUKA LBR iisy 3 R760, a w czerwcu 2023 roku platformę mobilną KUKA KMP 1500P. Ponad dziesięć lat na rynku oznacza dużą bazę referencyjnych wdrożeń, choć źródła nie podają ich liczby. Marka: KUKA.