MiR1350

Do czego służy

MiR1350 to najcięższy z siedmiu AMR w ofercie duńskiego Mobile Industrial Robots — udźwig 1350 kg, prędkość do 1,2 m/s, czas pracy na baterii do 9 godz. 50 min. Nawiguje dzięki skanerom laserowym i kamerom 3D, więc nie potrzebuje taśm magnetycznych na posadzce. W produkcji sprawdza się przy transporcie międzyoperacyjnym: odbiera paletę z gniazda, wiezie ją do następnego etapu i wraca po kolejną. W logistyce wewnętrznej może zastąpić trasy „wahadłowe” wózków — magazyn wyrobów gotowych, strefa wysyłek, bufor przed montażem. W branży spożywczej i opakowaniowej ciężkie palety to codzienność, więc tu udźwig ma sens praktyczny, nie tylko marketingowy. Mniejsze modele rodziny — MiR250 i MiR600 — biorą lżejsze ładunki, a MiR1350 bierze na siebie to, czego one nie uniosą. Zaletą jest wspólne oprogramowanie floty: MiR1350 może jeździć obok lżejszych braci, co ułatwia skalowanie od jednego robota do mieszanej floty. Ogólny opis technologii znajdziesz w artykule „Roboty AMR w magazynie”, a pełną listę maszyn tej klasy w kategorii „Roboty mobilne (AMR)”. Zastosowania przemysłowe opisują działy „Fabryki i produkcja” i „Magazyn i logistyka”.

Dla kogo

MiR1350 ma sens tam, gdzie ciężkie palety jeżdżą tymi samymi trasami wiele razy dziennie, a kierowców wózków brakuje albo są zajęci ważniejszymi zadaniami. To oferta dla średnich i dużych zakładów produkcyjnych, centrów logistycznych i firm, które mają już ustalony przepływ materiałów i chcą go ustabilizować.

Nie jest to robot dla małej firmy z jedną halą i kilkoma paletami dziennie — koszt integracji szybko przewyższy oszczędności. Nie nadaje się też tam, gdzie układ hali zmienia się co tydzień, a ludzie i wózki mieszają się bez wyznaczonych stref, bo wtedy robot będzie stale zwalniał i ustępował drogi. Jeśli Twoje ładunki rzadko przekraczają 250 kg, wystarczy lżejszy MiR250 albo Omron LD-60/90. Zanim zapytasz o ofertę, policz liczbę kursów i dystans — to one, nie sam udźwig, decydują o zwrocie inwestycji.

Wdrożenia

Dla samego MiR1350 nie mamy potwierdzonych, opisanych wdrożeń — ani w Polsce, ani na świecie. Ogólnie dla rodziny MiR producent wskazuje w studiach przypadku zakłady Cummins, DENSO i Faurecia, głównie przy transporcie międzyoperacyjnym. Brak potwierdzonych wdrożeń samego MiR1350; robotami MiR handluje kilku autoryzowanych integratorów, a lżejsze MiR100 i MiR250 pracują w zakładach i centrach logistycznych. Zanim zdecydujesz, poproś integratora o wizytę w zakładzie, w którym pracuje którykolwiek robot MiR — jazda po hali z realnym ruchem ludzi mówi więcej niż karta produktu.

Najbliższą rodziną jest własna oferta Mobile Industrial Robots. MiR600 przewozi 600 kg z prędkością do 2 m/s — dla większości palet europejskich to wystarczy, a jeździ szybciej niż MiR1350. Jeśli ładunek jest lżejszy, MiR250 będzie tańszym i zwinniejszym wyborem.

Wśród konkurentów uwagę zwraca KUKA KMP 1500P z udźwigiem 1500 kg — więcej niż MiR1350 — oraz KUKA KMP 3000P dla naprawdę ciężkich ładunków; oba pochodzą od niemieckiej KUKA, która często wygrywa tam, gdzie zakład ma już roboty tej marki. Ciekawą alternatywą jest AGILOX OCF (udźwig 1500 kg), oparty na nawigacji rojowej, bez centralnego serwera. Na drugim biegunie stoi OTTO 1500 z udźwigiem 1900 kg. Przy ciężkich paletach o wyborze zadecyduje zwykle integrator, który obsłuży Twój region, oraz zgodność z robotami już pracującymi w zakładzie. Prędkość MiR1350 (do 1,2 m/s) jest niższa niż u MiR600, więc przy dużej liczbie kursów porównaj czasy przejazdu na własnej trasie.

Firma MiR powstała w 2013 roku w Odense w Danii i dziś działa w grupie Teradyne Robotics, razem z Universal Robots. Rodzina AMR rozrosła się do siedmiu platform — od lekkiego MiR100 po MiR1350, opisywanego przez producenta jako najmocniejszy model w portfolio. Dokładna data premiery MiR1350 nie jest podana w materiałach, którymi dysponujemy, dlatego jej nie podajemy. W katalogu nie mamy też odnotowanych zdarzeń przypisanych do tego modelu. Widać za to logikę rozwoju: kolejne platformy dołączały do wspólnego oprogramowania flotowego MiRFleet, tak aby klient mógł zaczynać od jednego robota i dokupywać cięższe maszyny bez zmiany systemu.