Reachy 2

Do czego służy

Reachy 2 to nie klasyczny humanoid, tylko mobilny tors badawczy. Wysokość montażowa regulowana jest w zakresie 136–166 cm, masa dochodzi do 50 kg, a robot ma dwa bioinspirowane ramiona o 7 stopniach swobody każde i udźwigu ok. 3 kg, osadzone na wszechkierunkowej podstawie jezdnej z LiDAR-em. Nie chodzi na nogach: to platforma na kółkach. Za to jest otwarty jak mało który: ROS 2 Humble, SDK w Pythonie, integracja z LeRobot od Hugging Face. Do tego stereokamera i kamera RGB-D.

Laboratorium sztucznej inteligencji wcielonej. Badacz zbiera dane przez teleoperację: prowadzi ramiona robota, a system zapamiętuje ruch, by nauczyć model politykę zadań. Dzięki LeRobot cały cykl — zbieranie, trening, wdrożenie — odbywa się w jednym ekosystemie. To najważniejsze zastosowanie i główny powód popularności Reachy 2. Zastosowania badawcze: laboratorium; tło modeli — „Modele VLA: jak AI steruje robotami humanoidalnymi”.

Manipulacja i interakcja człowiek-robot (HRI). Dwuręczna manipulacja i głowa z kamerami pozwalają badać, jak robot przekazuje przedmioty ludziom i jak reaguje na gesty. To temat dla zespołów psychologii poznawczej i informatyki na uczelniach — uczelnia.

Edukacja. Otwarta platforma sprawdza się na studiach magisterskich z robotyki; szersze omówienie: „Roboty edukacyjne dla szkół i uczelni”.

Prototypy przemysłowe. Firmy mogą użyć Reachy 2 do wstępnych testów manipulacji w fabryce, zanim zainwestują w bardziej wytrzymałe platformy. Udźwig 3 kg wyznacza tu granicę: nadaje się do lekkich elementów, nie do ciężkiej logistyki.

Dla kogo

Dobry wybór: dla laboratoriów i uczelni, które zajmują się uczeniem maszynowym w robotyce, teleoperacją i manipulacją. Dla zespołów znających ROS 2 i Pythona, dla których otwarty ekosystem jest ważniejszy niż efekt „wow”. Dla ośrodków, które chcą korzystać z LeRobot i wspólnoty Hugging Face.

Słaby wybór: dla firm szukających robota, który chodzi po schodach i obsługuje magazyn — Reachy 2 jedzie na kółkach i ma 3 kg udźwigu. Nie polecamy go zakładom potrzebującym robota do ciężkiej pracy zmianowej ani gotowego rozwiązania „z pudełka” z serwisem w Polsce; nie ma tu dystrybutora, a zamówienia przyjmuje się mailowo przez Hugging Face. Dla małych szkół i osób prywatnych cena 70 tys. USD jest zaporowa; tanie alternatywy opisujemy w „Roboty edukacyjne dla szkół i uczelni”.

Zanim ustawicie robota z kamerami w otwartej przestrzeni, przeczytajcie o danych: „Bezpieczeństwo danych: roboty z kamerami a RODO”.

Wdrożenia

Reachy 2 nie ma polskiego dystrybutora, a w źródłach nie znaleźliśmy listy krajowych instytucji, które by go używały. Producent adresuje go do laboratoriów zajmujących się manipulacją i HRI.

W polskim ekosystemie warto rozejrzeć się po „Polskie firmy robotyczne” i „Jak zacząć naukę robotyki w Polsce”. Za granicą humanoidy działają m.in. w logistyce (Agility Digit, „Agility Digit w magazynach”) i w motoryzacji („Apptronik Apollo w fabrykach Mercedes-Benz”). To inne klasy maszyn, ale pokazują, dokąd zmierza branża. Jeśli dopiero planujecie laboratorium, „Jak działa robot humanoidalny” pomoże zrozumieć, które elementy robota są kluczowe.

Unitree G1 EDU — ok. 286 tys. zł, humanoid chodzący z dłońmi dla badaczy; kosztuje podobnie, ale daje zupełnie inną funkcję (lokomocja). Szczegóły w „Unitree H1, G1, R1 i H2”.

SO-101 — otwarte ramię z ekosystemu LeRobot; dla początkujących w uczeniu przez imitację to punkt startowy.

Trossen AI Stationary — stacjonarna platforma dwuręczna dla zespołów badających manipulację bez mobilności.

iCub — europejski humanoid badawczy z Genui, w katalogu ok. 1,09 mln zł; dla instytutów o innym budżecie.

Astribot S1 — ok. 477 tys. zł, dwuręczny manipulator o bardziej komercyjnym profilu.

Pojedyncze ramię do zadań przemysłowych zapewni też cobot, np. UR5e (ok. 127,6 tys. zł); patrz coboty i „Czym jest cobot i czym różni się od zwykłego robota przemysłowego”. Wybór zależy od tego, czy potrzebujecie chodu, dwuręcznej manipulacji, czy po prostu taniego startu w uczeniu przez imitację. Reachy 2 wygrywa otwartością, inne platformy — mobilnością lub ceną.

Pollen Robotics powstał w 2016 roku w Bordeaux we Francji. Reachy 2, nowsza generacja, trafiła na rynek jako otwarta platforma z ROS 2 Humble, SDK w Pythonie i integracją z LeRobot. Cena 70 tys. USD była publicznie komunikowana w 2025 roku.

W kwietniu 2025 Hugging Face przejął Pollen Robotics — pisał o tym TechCrunch — co osadziło Reachy 2 w ekosystemie LeRobot. To ważny moment: firma od otwartych modeli AI zdobyła własny sprzęt, żeby uczyć maszyny w realnym świecie. Nie mamy danych o planach następcy, więc nie zgadujemy. Kontekst branży: „Prognozy rynku robotów humanoidalnych” i „Modele VLA: jak AI steruje robotami humanoidalnymi”.